torsdag 25. juni 2015

Tett på






tett på skjønnheten
i ei junieng
blir eg berre tryggare
på at han kjenner meg






tirsdag 16. juni 2015

Pust i juni






eg fekk eit par timar 
med veronika
og kjerringrokk
og ein kvitveng

takk for laget! 





lørdag 13. juni 2015

hardanger









trøytt som eit fly
likevel må eg berre
opp på fjellet
vekk frå maset

besvimer eg no?
nei eg klarar litt til
sol
foss
snø

kor kjem desse kreftene frå?
eg er mykje sprekare enn i byn
tusen meter opp
utsikt til alt som er fint

springa i snøfonner
landa på ei lyngtuve
sjå rett inn i himmelen




tirsdag 26. mai 2015

Abstrakter






Vatnet går sin eigen veg, også i abstrakte uttrykk. 
I kveld var eg ved eit lite vatn der det framleis låg ei snøfonn. 
Himmelen skifta mellom knall blått og overskya, 
og lagde saman med snøfonna og bølgjene mykje fantasifulle maleri i vatnet. 

mandag 11. mai 2015

Syden uten solfaktor























Eg har vore mange gonger til syden. Eg overlever godt det. Men etter ein time i solstolen er eg svett, og har vondt i hovudet. Då har eg lyst til noko anna. Ja, eg syns det er kjekt å bade. Men eitt bad eller maks to for dagen er passeleg. Når det er førti grader i luggen må ein bada kanskje fem gonger for å unngå hetetokter.

Eg har lyst å utforske ting. Reise rundt og sjå, ta bilder, oppleve. Men det har også gitt meg tendensar til solstikk. I tretti grader opplever eg ikkje så mykje anna enn at det er varmt. Derfor reiste eg til Kreta påskeafta i år. 

Veret var bra og dårleg og alt i mellom. Sol, storm med orkan i kasta, overskya, haglbyger, bergensregn og oversvømmelse. Vi var på Kreta ei heil veke utan at det var for varmt. Vi kunne gjere ka som helst. Vi drog på sykkeltur, fjelltur, fotograferte blomar, tutla rundt og såg og opplevde øya frå strand til snøkledde tindar. 

Det var ei herleg veke, og herved anbefalt for fotografar og andre som likar å sjå.
Vi sakna ikkje solstolen, hatten eller sanden i sekken.



mandag 4. mai 2015

liten blomst i stor skog







Ein liten kveldstur i skogen etter ei herleg, slitsom, hjertevarm, inspirerande konfirmasjonshelg.
Godt å leggja seg ned i mosen og kikka på kvitveisen,
den er skjør og vakker, som oss andre,
og minnar oss om å bruke tida godt.
Kvitveveisen falmar litt allerede,
og vi varer heller ikkje evig,
eller fortalde den noko meir der inne i stille skogen?

onsdag 22. april 2015

solblenk




Ein av dei vårdagane, april, kortbukse, sol som varmar for første gong, alt solar seg, blomane, graset, asfalten, ungane, bekken og eg, litt draum og litt verkeleg, akkurat som kvitveisen