søndag 22. juni 2014

Draumefjell

Når du går tur på byfjella i Bergen seier folk vanlegvis hei. Hvis det er søndag og mykje folk seier dei ikkje hei. Når du går tur i Hardanger treff du kanskje 2 menneske på heile turen, då pratar dei i tre minutt.

Rart at ikkje fleire går her, tenkjer eg. Det er laurdag, skuleferien er nett starta, og veret er akkurat passe småkaldt til å trakka opp bratte fjellsider. Å gå frå fjord til fjell med utsikt over Hardanger, Folgefonna, Hardangerjøkulen og havet heilt ute i vest er sælebot for kropp og sjel. Det er fint med Ulriken, men dette er noko anna.
Sauer høgt til fjells, det er eit godt vermerke.

Utsikt mot Folgefonna på andre sida av fjorden.





Eg har litt rare draumar. Ein av dei er å ta bilde av reinroser med Folgefonna og Hardangerfjella som dus bakgrunn. Eg har prøvd på det noken gonger. Dei må stå på ein haug, stå i full blomst, og der må ikkje vera for mykje krimskrams som øydelegg bildet. Denne gogen trudde eg at eg var for seint ute. Reinrosene blømer tidleg, og dei veks ikkje i alle fjell.

I dag er eg klar for Vesoldo, 1050m over havet. Her er kalkrik jord og mykje spennande fjellflora. Som forventa er reinrosene avblømt. Fjellnøkleblomen er også borte. Eg brukar å vera her rundt 1. juni, men i år har det vore så travelt. Bonusen er at eg får møta ein annan flora. Bergfrua, Norges nasjonalblomst står i full blom. Den veks rett ut frå berget med titalls, kanskje hundre små kvite blomar. Elles finn eg  blant anna gulsildre, stjernesildre, brudespore, nattfiol og perlevintergrønn.

Bergfrue, norges nasjonalblomst

Bergfrue mot blå himmel

Stjernesildre er ein vanleg bitteliten fjellplante, som er utruleg vakker om du har ro til å setja deg ned og kikka på den.
Ein heilt grønn orkidé fann eg også høgt til fjells, men kjenner ikkje navnet på den.


Eg traskar på, litt lei meg for det med reinrosa, men syns eg har fått ein nydeleg tur med alt det andre eg har fått sett. Eg går ei litt anna rute, utanom den vanlege stien. 

Når eg kjem så høgt at det ligg snøfonner ser eg det lyser i kvite blomar. Det kan vel ikkje vera…, jo det er reinroser! Dei er ikkje heilt tipp-topp, litt visna i midten. Eg prøver å ta noken bilder, men dei blir ikkje så bra. 

Eg nærmar meg toppen og er ganske sliten. Eg set meg ned og tek ein matbit. Det er godt å sitje her, med utsikt mot fjord og fonn, og litt godsaker i sekken. Då ser eg dei plutseleg. Dei står på ei lita tue, nesten perfekte reinroser, så perfekt som det går an å bli i tusen meters høgde. Dei står akkurat på kammen slik at eg kan få hardangerfjell og Folgefonna som bakgrunn. Eg slengjer meg ned i lyngen og blir liggjande til nakken blir øm. 

Reinroser mot bre og blåner. 

Rosehage i 1000 meters høgde.


Det fine med å følgja draumar, er at draumen ofte dreg med seg ting som ein ikkje har drøymt om. 

søndag 11. mai 2014

Vårdryss





 








 

Eit knippe bilder, tatt siste vekene. Blomar og born som spring ut. Små oasar i ein hektisk kvardag.

torsdag 17. april 2014

det magiske landet enno ein gong















Åleinetur til Island tidleg i april. Eg hadde tre døgn på øya. Denne gongen hadde eg berre eitt mål, Jøkulsarlon. Det er ein stad eg ikkje blir ferdig med, ikkje på lenge enno. Å vandre åleine i landskap av is, stein og sjø er balsam for mitt minimalistiske sinn. Kvar gong eg er der openberrar det seg noken nye løyndomar. Som å finna ein ny liten isfjellsjø, utanom allfarveg, med berre eit lomepar som selskap, eller merkelege mønster inne i isklumpar som kanskje er tusen år gamle. I´ll be back soon! 

onsdag 12. mars 2014

Mosaikk




Ein kjapp tur på Ulriken i kveld innimellom alt anna. Strålande sol og vår på gang. Framleis litt is på vatn og pyttar der oppe. Is som smeltar lagar spennande mønster. Eg er litt hekta på sånne mønster, veit ikkje heilt kvifor, men det er jo uendeleg med former og linjer. Abstrakte og på ein måte litt utømmelege former. Mange vil nok sei at der burde vore eit punkt i bildet som ein kunne festa blikket på, kanskje dei har rett, men eg syns det er litt deilig når det ikkje er det også, så kan ein sjå på alle dei små detaljane og linjene. 

søndag 2. februar 2014

Flyktige landskap









I dag var det kuling og regn. Isen som har laga seg til i fleire veker smeltar sakte. Men i dette veret viser den fram nye sider. Når isen blir blank og gjennomsiktig av rennande reine vassdråpar kjem det fram nye mønster og fargar, særleg hvis ein kjem seg på baksida av istappane. Det vart ei våt vandring i nye mikrounivers. Men så artig å få lov til det. 

søndag 22. desember 2013

Siesta
















Heilt tomt i huset, og her sit eg åleine i stillheten. Det er svært sjeldan om dagen, men no har eg eit heilt døgn åleine. Eg har kikka gjennom litt av årets bilder i 2013 mappa mi. Eg har presentert ein del på blogg, facebook og anna. Fekk lyst å leggja ut nokre av dei som akkurat ikkje gjekk gjennom mitt eige nålauga for den type visning. Eg har gitt dei 4 av 5 stjerner, så eg er ikkje misfornøgd med dei. Kanskje nokre av dei står seg bedre over tid enn dei eg valgte i første omgang.
Dei fleste er tatt i nærområdet, nokre få er frå Island. 

Ønskjer dåke ei god jul og god tid til å sjå det vakre, det underlege og det fascinerande i naturen. Det kan jo passa bra når vi feirar skaparen av alt dette som kom og landa i ein fattig stall.